Delftse Schrijvers: Dichters van poëziewerkplaats, dinsdag 15 april 2025

Wim Jacob Smit presenteert zijn boeken ‘Vreemde bosbewoners’ en ‘Leary’.
Met zang van Karel van der Velden

Wim is een dichter en een bouwer. Hij behaalde zilver in de poëziewedstrijd van Ostende, met de litanie Koor van Ingelanden.

• Daarnaast kennen we hem van het toneelspel ‘De Gek van Delft’, dat als Waagproductie opgevoerd werd in het Armamentarium, onder regie van de betreurde Bart Scheepens.
• Hij schreef een monoloog voor Jules Croiset, ‘Buulrughde Godevaert’, die werd uitgesproken tijdens een raadsvergadering bij het 750 jarig bestaan van Delft.
• Hij schreef een dialoog tussen Anthonie van Leeuwenhoek en Johannes Vermeer, genaamd ‘Groot zijn in Delft’ voor de broers Pieter en Luc Lutz, opgevoerd in de Nieuwe Kerk.
• Hij was jarenlang artistiek leider van het Delfts Toneel Gezelschap en schreef verschillende succesvolle stukken voor deze club.

Smit is neerlandicus en talloze leerlingen van het voortgezet onderwijs zullen hem kennen als de leraar die de historische letterkunde in een geheel eigen daglicht zette.
Nu zijn er dan twee boeken verschenen van deze Delftenaar. Ze heten ‘Vreemde bosbewoners’ en ‘Leary’ en waarover ze gaan kunnen we het beste aan de schrijver vragen.

‘Als ik om mij heen kijk,’ zegt Smit, ‘zie ik een wereld die mij niet bevalt. Ik zie een politiek waarin Jan Klaassens en Katrijns elkaar de tent uitvechten, zonder dat enig politieman ze met een knuppel op de hersens slaat. Ik zie een samenleving die van kinderachtigheid en flauwekul aan elkaar hangt, een samenleving waarin de wedstrijden verpissen zijn vervangen door het opmeten van stapels bankbiljetten. Ideologieën zijn dood. Er is alleen nog het redeloos gekakel van influencers. Kunst is niet langer het hoogste goed, maar slechts waardeloos materiaal. Ikzelf ben van kort na de oorlog, maar mijn finest years liggen in de jaren zeventig. Veel van mijn mede-boomers laten zich smalend uit over het ‘hippietijdperk’, ik denk er met liefde aan terug. In mijn boeken schep ik een wereld waarin ik me thuis voel. Het is een wereld van relativiteit, van ironie en eerlijkheid. Met taal bouw ik een schip dat niet alleen met zieken en gewonden de Rijn bevaart, maar ook aanlegt in Venetië en de antieke wereld, inzonderheid Athene en Rome.’

Het werk van Wim Jacob Smit is verkrijgbaar in de webwinkel van Boekscout.nl

Vier dichters kijken terug naar hun jeugd, reflecteren op vorderende jaren en staan stil bij alles tussen die twee uitersten.
Hoe verloopt een liefde die begint als je jong en onzeker bent? Komt er meer zekerheid met de jaren? Hoe keek je als kind naar je ouders, naar je vriendjes, hoe hield je je staande? Hoe beleef je je eigen ouderschap? Nu je ouders aan het eind van hun leven staan of er niet meer zijn, hoe kijk je daar tegenaan? En tegen je eigen sterfelijkheid?
Verwacht van deze avond geen antwoorden, geen oplossingen maar een poëtische zoektocht met ernst en humor.
De vier dichters zijn allen lid van de Poëziewerkplaats (PWP) van De VAK in Delft: Bernadette Stom, Edith de Gilde, Mariet Lems en Piet Janssen.

Presentatie: Bianca Boer, ook PWP-lid, zang: Roelfien Folkersma.

Bernadette Stom (1964) dicht bij de Poëziewerkplaats van De VAK. In de herfst van 2025 verscheen haar bundel Heimweecafé. Ze won met Groeizucht de derde prijs in de Turing Gedichtenwedstrijd 2016. Met haar dochter speelde ze twee eigen theatervoorstellingen. Meer dan 25 jaar was ze docent Nederlands. Aan de Hogeschool Leiden is ze simulatiepatiënt bij de opleiding fysiotherapie. In Delft begeleidt ze leerlingen NT2 op de Montessorischool Jan Vermeer.

Bianca Boer (1976) schrijft, dicht, maakt kunst. Schreef de verhalenbundel Troost en de geur van koffie (2007 L.J. Veen), de roman Draaidagen (2019 Atlas Contact) en de dichtbundels Vliegen en andere vogels (2010 L.J. Veen), en Vaste grond (2022 Atlas Contact). In Vaste grond onderzoekt ze in taal wat er allemaal verschuift als je moeder alzheimer krijgt en langzaam verdwijnt. Vaste grond is in het Duits vertaald. Boer is lid van de Poëziewerkplaats van De VAK. Ze werkt aan een nieuwe roman.
Foto: Fjodor Buis

Edith de Gilde(1945) was docente Nederlands, ondersteunde vrijwilligers voor Oxfam-Novib, runde een yogastudio en werkte als schrijfcoach. Ze was redactrice van internetmagazine Meander, is lid van de Haagse Kunstkring en werkt mee aan Het Woordenrijk op Den Haag FM. Haar gedichten zijn onder meer gepubliceerd in Vleugels van cement. De bundel als ik geen kat was, haiku’s bij collages van Fanny Mazure, kwam in 2023 uit. In 2023 verscheen ook Filmgedichten: gedichten bij foto's van Rob Thuis met QR-codes naar films waarin zijn beeld en haar woord elkaar versterken. Een bundel in het Turks vertaalde haiku’s is net uitgekomen. Zij is lid van de Poëziewerkplaats van De VAK. Foto: Babs Witteman.

Mariet Lems (1946) is dichter, specialist literatuureducatie en docent creatief schrijven. Gedichten verschijnen in poëziekalenders, DICHTER., bundels en bloemlezingen w.o. Dood gewoon gaan hemelen, gedichten voor als je woorden zoekt, Plint 2021; Een wonderprachtig dier, 366 dierengedichten bij illustraties van Britta Teckentrup, Ploegsma 2021; Een stukje van de regenboog, De mooiste kindergedichten uit het afgelopen decennium. Selectie Jan van Coillie, illustraties Sassafras De Bruyn, Davidsfonds/Infodok 2020. Haar methodiekboek creatief schrijven Weten waar de woorden zijn, is door het onderwijs lovend ontvangen.
Zij is lid van de Poëziewerkplaats van De VAK.

Piet Janssen (1943) was leraar Nederlands, dramadocent, gestalttherapeut opleider van leerlingbegeleiders. Sinds hij met pensioen is, ontwikkelde zich zijn dichterschap. Erkenning kreeg hij toen De tweede ronde een zevental van zijn gedichten opnam (2007-2009) en hij een eervolle vermelding kreeg bij de eerste Turing Nationale Gedichtenwedstrijd (2010). Daarna verschenen van hem - naast de novelle Wat bezielt de keeper toch? (2012) - de dichtbundels Weg van het sprookje (2014), Erfgoed (2020) en Ruimte gaandeweg (2023)
Hij is lid van de Poëziewerkplaats van De VAK in Delft en was het van Schrijvers tussen de kassen in Naaldwijk. Dat leidde tot schrijfopdrachten, deelname aan poëziewedstrijden, optredens op podia en publicaties in dichtbundels.

Roelfien Folkersma (1973) begon al vroeg met schrijven. Ze volgde piano-, orgel- en zanglessen en ging muziekwetenschap studeren. Dit combineerde ze eerst met een zangstudie, maar na twee jaar hield deze droom op. Ze begon met theater en na een aantal jaar wierp ze zich op de kleinkunst en ging ze serieus aan haar liedjes werken. Bij een kleinkunstcursus ontmoette ze Aleid Landeweerd, met wie ze nu al 10 jaar een cabaretduo vormt. Door de week werkt zij als secretaresse op een kantoor en ’s avonds en in het weekend is zij kerkmusicus en kleinkunstenaar. Waarom? Om te kunnen leven.

Foto: Marit Hazebroek

Over Delftse schrijvers
Elke maand geeft OPEN het podium aan een Delftse schrijver of aan de schrijver van een boek met een Delfts verhaal. In het avondvullende programma hoor je meer over het boek, zijn er gastsprekers die dieper op de thema’s in gaan.